Once a Girl when having a conversation with her lover, asked
یك بار دختری حین صحبت با پسری كه عاشقش بود، ازش پرسید

Why do you like me..? Why do you love me?
چرا دوستم داری؟ واسه چی عاشقمی؟

I can't tell the reason... but I really like youدلیلشو نمیدونم ...اما واقعا"‌دوست دارم

You can't even tell me the reason... how can you say you like me?
تو هیچ دلیلی رو نمی تونی عنوان كنی... پس چطور دوستم داری؟

How can you say you love me?
چطور میتونی بگی عاشقمی؟

I really don't know the reason, but I can prove that I love U
من جدا"دلیلشو نمیدونم، اما میتونم بهت ثابت كنم
Proof ? No! I want you to tell me the reasonثابت كنی؟ نه! من میخوام دلیلتو بگی

Darling, Because of your sweet voice that I love you, Now can you talk?عزیزم، گفتم بخاطر صدای گرمت عاشقتم اما حالا كه نمیتونی حرف بزنی، میتونی؟
No! Therefore I cannot love you
نه ! پس دیگه نمیتونم عاشقت بمونم
Because of your care and concern that I like you Now that you cannot show them, therefore I cannot love you
گفتم بخاطر اهمیت دادن ها و مراقبت كردن هات دوست دارم اما حالا كه نمیتونی برام اونجوری باشی، پس منم نمیتونم دوست داشته باشم

Because of your smile, because of your movements that I love you
گفتم واسه لبخندات، برای حركاتت عاشقتم
Now can you smile? Now can you move? No , therefore I cannot love you
اما حالا نه میتونی بخندی نه حركت كنی پس منم نمیتونم عاشقت باشم

If love needs a reason, like now, There is no reason for me to love you anymore
اگه عشق همیشه یه دلیل میخواد مثل همین الان، پس دیگه برای من دلیلی واسه عاشق تو بودن وجود نداره

Does love need a reason?
عشق دلیل میخواد؟

NO! Therefore!! نه!معلومه كه نه!!

I Still LOVE YOU...
پس من هنوز هم عاشقتم

True love never dies for it is lust that fades away
عشق واقعی هیچوقت نمی میره
Love bonds for a lifetime but lust just pushes away
این هوس است كه كمتر و كمتر میشه و از بین میره

Immature love says: "I love you because I need you""عشق خام و ناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم

Mature love says "I need you because I love you""ولی عشق كامل و پخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم

"Fate Determines Who Comes Into Our Lives, But Heart Determines Who سرنوشت تعیین میكنه كه چه شخصی تو زندگیت وارد بشه، اما قلب حكم می كنه كه چه شخصی در قلبت بمونه

 اگر می خواهید مردم درباره شما خوب فکر کنند از خودتون تعریف نکنید(بلز پاسکال- نویسنده و فیلسوف فرانسوی)

در ميان ميليون‏ها ديروز و هزاران فردا، فقط يك امروز وجود دارد. پس امروز را از دست ندهيم.

زندگى مثل پيانوست. دكمه‏هاى سياه براى غم‏ها و دكمه‏هاى سفيد براى شادى‏ها؛ اما زمانى مى‏توانى آهنگى زيبا بنوازى كه دكمه‏هاى سفيد و سياه را با هم فشار دهى.

نبودهاى زندگى هميشه به نفع قوى‏ترين‏ها پايان نمى‏پذيرد، بلكه موفقيت، دير يا زود با كسى است كه بردن را باور دارد.

همه نمى‏توانند قهرمان باشند. برخى بايد كنار خيابان بنشينند و قهرمانان را تشويق كنند.

مردى كه كوه را از ميان برداشت، كسى بود كه شروع به برداشتن سنگ‏ريزه‏ها كرد.

هرگز نمى‏توانيد در حالى كه دست‏هايتان در جيبتان است از نردبان موفقيت بالا برويد.

هيچ وقت مغرور نشو. برگ‏ها وقتى مى‏ريزند كه فكر مى‏كنند طلا شده‏اند.

ترجيح مى‏دهم طورى زندگى كنم كه گويى خدا هست و وقتى مُردم بفهمم كه نيست، تا اينكه طورى زندگى كنم كه انگار خدا نيست و وقتى مُردم بفهمم كه هست.

تاريك‏ترين ساعت‏هاى شب، درست ساعت‏هاى قبل از طلوع خورشيد است.

هر چه روح به خدا نزديك‏تر باشد، آشفتگى‏اش كمتر است؛ زيرا نزديك‏ترين نقطه به مركز دايره، كمترين تكان را دارد.

دستهای پدر

•

این دو تکیه گاه زندگی ام

•

و انگشتهایش که هر کدام پینه به صورت دارد….

•

و آنطرف آشیانه دلی

•

که همیشه مهربانی دارد

•

حتی برای روزهای مبادا

•

سجده چشم هایم به درگاه نگاهت چه حاجتها که نمی طلبد

•

سلطان غم مادر             کوه رنج پدر

•

می ستایمت پدر روزت مبارک

مثل گلهای پریشان خزان

در تهاجم های غم پر پر شدم

سوختم در آتش پر سوز عشق

سوختم تا اینکه خاکستر شدم

یك سبد پر ز ستاره با ماست

روی یك سفره احساس

كه بین من  و تو پیداست

قلب من سخت اسیر احساس

عشق تو

قطره اشكی است

كه از گوشه چشمت پیداست

روح تو یك گل سرخ تنهاست

حس من

چون یك موج

در تب و تاب دریاست

دستم از دوری دستت تنهاست

چشم تو

 رنگ قشنگی است

كه در برگ درختان پیداست

بوی باران٬ بوی سبزه٬بوی خاک

شاخه های شسته٬باران خورده٬پاک

آسمان آبی و ابر سپید

برگ های سبز بید

عطر نرگس رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوتر های مست...

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

خوش به حال دختر میخک-که میخندد به ناز-

خوش به حال جام لبریز از شراب

خوش به حال آفتاب

ای دل من٬ گر چه در این روزگار

جامه رنگین نمی پوشی به کام

باده رنگین نمی بینی به جام

نقل و سبزه درمیان سفره نیست

جامت از می که می باید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ

هفت رنگش می شود هفتاد رنگ

وگر دل نسپاریم به (هیچ)

پی زیبایی رنگی نرویم

ساده باشیم و صمیمی باهم

مثل ایینه که با نور صمیمی شده است.

فیلسوفی نکنیم

عقل در گام نخستین مانده است

حیرت الوده یک اب و گلیم

رفت فرصت از دست

آه.ای دوست"هنوز

غافل از حال دلیم

برای تربیت اراده بهترین وقت ایام جوانی است(فیثاغورث)

اقبال به سراغ کسی میرود که به کار عقیده دارد نه به اقبال(لامارتین)

نادان خوشبخت وعاقل بدبخت وجود خارجی ندارد(گوته)

خوشبخت ترین فرد کسی است که خوشبختی را در خانه خود جستجو کند(گوته)

عده ایی دائما می نالند که گل سرخ خار دارد.ما باید شاد باشیم که خارها (هم )گل دارند(الفوس کار)

انکه راز خود را پنهان میکند کلید موفقیت را در دست دارد(امام علی ع)

سه چیز خیلی سخت اند فولاد-الماس-خویشتن شناسی(فرانگلین)

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است(سهراب)

صاحبان اخلاق روح جامعه خود هستند(امرسون)

نخستین نیکی به دیگران روی باز و خندان است(امام علی ع)

صبحت بخیر عزیزم با آنکه در نگاهت حرفی برای من نیست
با آنکه لحظه لحظه می خوانم از دو چشمت از خستگی ز تکرار

در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست
خو کرده قفس را میل رها شدن نیست
من با تمام جانم پر بسته و اسیرم
باید که با تو باشم در پای تو بمیرم

این بار غصه ها را از دوش خسته بردار
من کوه استوارم به من بگو نگهدار
عهدی که با تو بستم هرگز شکستی نیست
این عشق تا دم مرگ هرگز گسستنی نیست

صبحت بخیر عزیزم با آنکه در نگاهت حرفی برای من نیست
با آنکه لحظه لحظه می خوانم از دو چشمت از خستگی ز تکرار

دلم نوشت آمون بده

اگر چه زشت امون بده

بذار بیام جهنمم

میشه بهشت امون بده

امون بده فقط یه بار

این لحظرم دووم بیار

گناه نمیشه مهلتی به من بدی بزرگوار

بزرگوار امون بده

فقط یه بار امون بده

امون بده

بالی تا اسمون بده

همون بالا باش

بی دروغ نشون بده

نگو تو کو     خونه کو

گل پرای پونه کو

نگو سوختیم من وتو

اون که می سوزونه کو

نگو بسه به یه آها

فرصت ماه نگاه

برای یکی شدن

دستات بده به من

راستی چی شد ، چه جوری شد
اینجوری عاشقت شدم
شاید میگم تقصیر توست
تا کم شه از جرم خودم

وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت
بغض هیچ آدمی فریاد نشد

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد

دله من میخواست تلافی بکنه
پس چشه هیچکسی عاشقم نکرد

وقتی رفتم نه که بارون نگرفت
هوا صافو خیلی هم آفتابی بود

اگه شب میرفتمو خورشید نبود
آسمون، خوب میدونم مهتابی بود

دم رفتن کسی گفت سفر بخیر
که واسم غریبو ناشناخته بود

اما اون وقتی رسید که قلب من
همه ی آرزوهاشو باخته بود

چهره هیچکسی پژمرده نبود
گلا اما همه پژمرده بودن

کسایی که واسشون مهم بودم
همه شاید یه جوری مرده بودن

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد

دله من میخواست تلافی بکنه
پس چشه هیچکسی عاشقم نکرد

یکی مثل ما پیاده یکی صد ساله سواره
یک نفر خونه بدوشو یکی دوتا قلعه داره

یک طرف همه سیاهو یک طرف همه سپیدن
روبه روی هم یه عمره ما رو دارن بازی میدن

اونا که اول بازی توی خونه تو و من
پیش پای اسب دشمن مهره ها رو سر بریدن

ببین امروزه همشون میونه شاه و وزیرن
هنوزم بدون حرکت پشت ما سنگر میگیرن

تاجو تخت شاه دیروز دره قلعشون نمیشد
به خیالشون که این تاج سروشنه تا همیشه

یادشون رفته که اون شاه که به صد مهره نمیباخت
تاجو از سرش تو میدون لشکر پیاده انداخت

اونکه مهره ها رو چیده اونکه ما رو بازی میده
اونکه نه شاهه نه سرباز نه سیاهه نه سپیده

دختر جوانی از مکزیک برای یک ماموریت اداری چند ماهه به المان منتقل شد.

پس از دو ماه نامه ای از نامزد مکزیکی خود دریافت می کند به این مضمون:

"لورای عزیز متاسفانه دیگر نمی توانم به این رابطه از راه دور ادامه بدهم و

باید بگویم

که در این مدت ده بار به تو خیانت کرده ام !ولی می دانم که نه تو و

 نه من شایسته این وضع نیستیم .من را ببخش و عکسی که به تو داده بودم برایم

 پس بفرست .....!با عشق روبرت..."

دختر جوان رنجیده خاطر از رفتار مرد. از همه همکاران ودوستانش می خواهد که

 عکسی از نامزد . برادر.پسر عمو.پسر دایی و...خودشان را به او قرض بدهند و

همه ان عکس ها را که کلی بودند با عکس روبرت نامزد بی وفایش در یک پاکت

 گذاشت و همراه با یادداشتی برایش پست می کند به این مضمون:

"روبرت عزیز مرا ببخش اما هر چه فکر کردم قیافه ی تو را به یاد نیاوردم لطفا

عکس خودت را از میان عکس های توی پاکت جدا کن و بقیه را به من برگردان..."

پيداست هنوز شقايق نشدي ... زنداني زندان دقايق نشدي ... وقتي که مرا

 از دل خود مي راني ... يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ... زرد است

 که لبريز حقايق شده است ...تلخ است که با درد موافق شده است ...

شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ... پاييز بهاريست که عاشق شده است

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
تو یه رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی
شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم
ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم
تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی
نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی


مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی
مرا دلباخته چون مجنون ز من افسانه میخواهی
شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی
نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن
شدم انگشت نمای خلق مرا درس عبرت کن
بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر
نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

ای آمده با شعر ، ای رفته با گریه
ای خط دلتنگی ، از بغض تا گریه
با من صبورانه ،  سر کردی و ساختی
اما چه بی حاصل ،  دردامو نشناختی
تا زندگی بوده ،  قصه همین بوده
پشت سر خورشید ،  شب در کمین بوده